8.Bölüm: Eğilmeyen Başlar

Dışarıda, tozlu köy yolundan yukarı tırmanan magazin araçlarının motor sesleri artık net bir şekilde duyuluyordu. Ahşap evin içi, dışarıdaki fırtınanın tam aksine derin ve kararlı bir sessizliğe gömülmüştü. Genç kızın gözlerinde korku vardı ama Hakan'ın yanındaki duruşu değişmemişti. O esnada odanın köşesindeki kapı yavaşça açıldı; gürültülere uyanan anne, endişeli gözlerle içeri adım attı. Eşinin ve kızının karşısındaki bu şehirli genci görünce şaşırsa da, kocasının yüzündeki vakur ifadeden durumun ciddiyetini anladı ve eşinin yanına geçti.Hakan, dışarıdaki gürültüye zerre kulak asmadan arkasını döndü. Genç kızın titreyen ellerini uzatıp iki avucunun içine aldı. Gözlerinin içine öyle bir güvenle baktı ki, kız o an tüm dünyanın gürültüsünün sustuğunu hissetti."Sana söz verdim," dedi Hakan, sesi o ahşap odanın duvarlarında bir yemin gibi yankılandı. "Kaçmayacağız. Eğer bugün bu kapıdan arkaya doğru bir adım atarsak, o sahte dünyanın bizim hakkımızda üreteceği tüm yalanları, o çirkin lafları kabul etmiş oluruz. Biz yanlış bir şey yapmadık. Sen paranın peşinde değilsin, ben de şöhretin gölgesinde değilim. Bırak ne derlerse desinler, biz dik duracağız."Hakan, kızın elini bırakmadan anne ve babanın karşısına geçti. Saygıyla eğildi, önce annenin ardından babanın gözlerinin içine baktı."Efendim," dedi Hakan, kalbinden gelen o en saf sesle. "Tutku arayıp 'kaç' dedi ama benim kaçacak bir hayatım kalmadı artık. Ben o magazin çarkına, o kalabalığa bir daha girmek istemiyorum. Sizin dürüstlüğünüz, kızınızın kelimeleri bana asıl dünyayı gösterdi. Anne, baba... Eğer müsaade ederseniz, sizin rızanızla kızınızın elini tutmak istiyorum. O kameraların karşısına 'ünlü bir popçu ve hayranı' olarak değil; anne babasının hayır duasını almış, birbirinin ruhunu gören iki insan olarak çıkacağız. Bize inanın."

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

UZAK İHTİMALİN SAF VEVASI

Resim
Milyonların ezberlediği o şarkılar, bazen bir dağ köyünün tahta pencereli evinde tek bir kalbin sessiz duasına karışır. Biri binlerin gözü önünde, projektörlerin altında yaşar; diğeri toprağın kokusuyla, kimselerin bilmediği bir sabırla bekler. Aralarındaki mesafe sadece kilometreler değil, iki ayrı evrendir. Ama bazı hikâyeler vardır ki, imkansızın ortasında bile o saf vefayı fısıldar..." İstanbul'un devasa bir konser salonunda yer yerinden oynuyordu. Bas biterken havada uçuşan konfetiler, binlerce insanın bir ağızdan haykırdığı nakaratlar ve sahnenin merkezinde duran adam... Hakan, elindeki mikrofona doğru eğilmiş, her konserinde olduğu gibi kalabalığın enerjisiyle adeta devleşiyordu. Dışarıdan bakan biri için bu hayat, kusursuz bir parıltıdan ibaretti.
Devamı

"2. Bölüm: Frekansların Ötesinde"

hareketli introsuna girmek üzereyken, Hakan aniden elini kaldırıp müziği durdurdu.Sahnede devleşen adam gitmiş, yerine kalabalıklar içinde yapayalnız kalmış o çocuk gelmişti. Stadyuma derin bir sessizlik çöktü. Binlerce insan merakla birbirine bakarken, Hakan mikrofona doğru eğildi. Sesi, her zamanki sahne tonundan uzak, olabildiğince yalın ve fısıltı gibi çıktı:"Bazen..." dedi, duraksadı. Gözlerini stadyumun en karanlık, en uzak noktasına dikti. "Bazen bu mahşerin tam ortasında, o kadar çok gürültü olur ki... İnsan sadece bir kişinin sessizliğini duymak ister. Ve yemin ederim, bu gece o sessizlik tam şurada, kalbimin üzerinde yankılanıyor. Bu şarkı, beni kilometrelerce uzaktan duyan ama burada olmayan o tek bir ruh için."Gitaristine döndü, planlanan listeyi tamamen iptal eden o işareti verdi. Sadece akustik bir gitar eşliğinde, ruhunun en derininden gelen, hiç yayınlamadığı o eski besteyi mırıldanmaya başladı.Aynı dakikalarda, Toroslar’ın eteklerindeki o ahşap evde...
Devamı

1. Bölüm: Kulisteki Sessizlik ve Dağ Rüzgarı

Lüks arabalar, stadyum dolduran kalabalıklar, neon ışıklar... Ama o kalabalığın gürültüsü sustuğunda, kulis odasındaki o ağır sessizlik Hakan'ın omuzlarına biniyordu. Ne kadar çok insan onu tanırsa tanısın, ruhunun bir köşesi hep eksikti. Sanki bu devasa kalabalık, onun yalnızlığını sadece daha çok yüzüne vuruyordu.Kilometrelerce uzakta, Torosların eteklerinde kurulmuş o sakin köyde ise zaman bambaşka akıyordu. Şehrin gürültüsünden bihaber, dağların arasına saklanmış o evde, pencerenin önünde duran genç bir kız dışarıdaki sessiz geceye bakıyordu. Uzaktaki o büyük şehirlerin ışıkları bu dağlardan görünmezdi belki ama o, o şehirde bir adamın kalbinin yorulduğunu, ruhunun sesini hissedebiliyordu.Elindeki eskimiş deftere ve kuruttuğu papatyaya dokundu. Ne tanışmışlıkları vardı ne de yollarının kesişme ihtimali... Ortada sadece ekranlardan süzülüp gelen bir ses, bir de kalpten kalbe kurulan gizli bir köprü vardı.Hakan sahnede gözlerini kapatıp derin bir nefes aldığında, o dağ köyündeki ...
Devamı