6. BÖLÜM: EN GÜZEL HEDİYE

Onu ilk kez bu kadar yakından görüyordu ve kalbinin sesini dinlemekten başka çaresi kalmamıştı. Başını hafifçe kaldırıp Hakan'ın gözlerinin içine doğrudan baktı. Sesi titrese de olabildiğince net çıktı:"Doğum günün kutlu olsun, kayıp kalp..." dedi.Duraksadı, derin bir rüzgar dalgası ikisinin arasından geçip giderken devam etti: "İnternetteki her sitede bugün senin doğum günün olduğu yazıyor, biliyorum. Herkes senin için lüks partiler düzenlerken, magazin her yerde senin yeni yaşını konuşurken... Ben sana bu dağ başından, o parlak dünyanın gürültüsünden uzak, sadece kendi kalbimin kelimeleriyle bir hediye vermek istedim. Ama buraya, bu imkansızlığın ortasına gerçekten çıkıp geleceğini, bu hikayeyi gerçeğe dönüştüreceğini hiçbir saniye düşünmedim."Hakan, kızın bu dürüst ve asil duruşu karşısında adeta büyülendi. Milyonlarca insan sosyal medyada onun doğum gününü kutluyor, binlerce mesaj atıyordu ama bu kız, ona hayatında aldığı en gerçek hediyeyi, kendi ruhunun aynasını vermişti."Hayatımda aldığım en güzel hediye bu satırlardı," dedi Hakan, kıza bir adım daha yaklaşarak. "Ve şimdi, bu yeni yaşımda yapmak istediğim tek bir şey var. O da bu imkansızlığı, insanların ne diyeceğini, magazinin ne yazacağını umursamadan seninle birlikte aşmak. Ben o gürültüden kaçıp senin sessizliğine sığındım."Hakan elini yavaşça uzattı. Avucu, dağ ayazında açıkta kalmış, titreyen bir davet gibiydi. Genç kız bir an tereddüt etti; aşağıda bıraktığı ahşap evi, insanların dedikodularını, "parası için bu adamın peşinden gitti" iftiralarını düşündü. Ama Hakan'ın gözlerindeki o netlik, tüm o korkuları bir sis bulutu gibi dağıttı. Elini uzattı ve Hakan'ın elini tuttu. İkisinin elleri kenetlendiğinde, Toroslar'ın zirvesinden ilk sabah güneşi kızııllığıyla gökyüzüne yayılmaya başlamıştı."Hadi," dedi Hakan, güven veren bir sesle. "Baban aşağıda bizi bekliyor. Ona bu hikayenin ne kadar gerçek olduğunu, senin paranın, benim de şöhretin peşinde olmadığımı anlatalım. O dürüst adamın rızasını almadan, onun karşısında kendimi kanıtlamadan hiçbir yere gitmeyeceğim."El ele tutuştular ve 15 Ağustos sabahının ilk ışıkları altında, onları elinde fenerle bekleyen babasının yanına doğru, o ahşap eve geri yürümeye başladılar"

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

UZAK İHTİMALİN SAF VEVASI

Resim
Milyonların ezberlediği o şarkılar, bazen bir dağ köyünün tahta pencereli evinde tek bir kalbin sessiz duasına karışır. Biri binlerin gözü önünde, projektörlerin altında yaşar; diğeri toprağın kokusuyla, kimselerin bilmediği bir sabırla bekler. Aralarındaki mesafe sadece kilometreler değil, iki ayrı evrendir. Ama bazı hikâyeler vardır ki, imkansızın ortasında bile o saf vefayı fısıldar..." İstanbul'un devasa bir konser salonunda yer yerinden oynuyordu. Bas biterken havada uçuşan konfetiler, binlerce insanın bir ağızdan haykırdığı nakaratlar ve sahnenin merkezinde duran adam... Hakan, elindeki mikrofona doğru eğilmiş, her konserinde olduğu gibi kalabalığın enerjisiyle adeta devleşiyordu. Dışarıdan bakan biri için bu hayat, kusursuz bir parıltıdan ibaretti.
Devamı

"2. Bölüm: Frekansların Ötesinde"

hareketli introsuna girmek üzereyken, Hakan aniden elini kaldırıp müziği durdurdu.Sahnede devleşen adam gitmiş, yerine kalabalıklar içinde yapayalnız kalmış o çocuk gelmişti. Stadyuma derin bir sessizlik çöktü. Binlerce insan merakla birbirine bakarken, Hakan mikrofona doğru eğildi. Sesi, her zamanki sahne tonundan uzak, olabildiğince yalın ve fısıltı gibi çıktı:"Bazen..." dedi, duraksadı. Gözlerini stadyumun en karanlık, en uzak noktasına dikti. "Bazen bu mahşerin tam ortasında, o kadar çok gürültü olur ki... İnsan sadece bir kişinin sessizliğini duymak ister. Ve yemin ederim, bu gece o sessizlik tam şurada, kalbimin üzerinde yankılanıyor. Bu şarkı, beni kilometrelerce uzaktan duyan ama burada olmayan o tek bir ruh için."Gitaristine döndü, planlanan listeyi tamamen iptal eden o işareti verdi. Sadece akustik bir gitar eşliğinde, ruhunun en derininden gelen, hiç yayınlamadığı o eski besteyi mırıldanmaya başladı.Aynı dakikalarda, Toroslar’ın eteklerindeki o ahşap evde...
Devamı

1. Bölüm: Kulisteki Sessizlik ve Dağ Rüzgarı

Lüks arabalar, stadyum dolduran kalabalıklar, neon ışıklar... Ama o kalabalığın gürültüsü sustuğunda, kulis odasındaki o ağır sessizlik Hakan'ın omuzlarına biniyordu. Ne kadar çok insan onu tanırsa tanısın, ruhunun bir köşesi hep eksikti. Sanki bu devasa kalabalık, onun yalnızlığını sadece daha çok yüzüne vuruyordu.Kilometrelerce uzakta, Torosların eteklerinde kurulmuş o sakin köyde ise zaman bambaşka akıyordu. Şehrin gürültüsünden bihaber, dağların arasına saklanmış o evde, pencerenin önünde duran genç bir kız dışarıdaki sessiz geceye bakıyordu. Uzaktaki o büyük şehirlerin ışıkları bu dağlardan görünmezdi belki ama o, o şehirde bir adamın kalbinin yorulduğunu, ruhunun sesini hissedebiliyordu.Elindeki eskimiş deftere ve kuruttuğu papatyaya dokundu. Ne tanışmışlıkları vardı ne de yollarının kesişme ihtimali... Ortada sadece ekranlardan süzülüp gelen bir ses, bir de kalpten kalbe kurulan gizli bir köprü vardı.Hakan sahnede gözlerini kapatıp derin bir nefes aldığında, o dağ köyündeki ...
Devamı